روش های پردازش برای مواد پلی اورتان

                                         روشهای پردازش برای مواد پلی اورتان

در سال‌های اخیر، توسعه فناوری‌های مرتبط برای اصلاح پلی‌اورتان به یک کانون تحقیقاتی تبدیل شده است. هدف این است که پلی اورتان اصلاح شده دارای خواص مکانیکی بهتر و همچنین مقاومت در برابر حرارت، مقاومت شیمیایی و سایر خواص باشد، به طوری که فناوری فوم می تواند به طور گسترده تری در زمینه ساخت قطعات خودرو استفاده شود.

پلی اورتان اولین بار توسط شیمیدان آلمانی اتو بایر و همکارانش در سال 1936 در طی مطالعه فرآیند واکنش پلیمریزاسیون افزودنی ایزوسیانات ها سنتز شد. سه پیشرفت تکنولوژیکی بزرگ در قرن بیستم باعث توسعه سریع تولید صنعتی پلی اورتان شد. محصولات پلی یورتان را می توان به طور گسترده در زمینه های مختلف مانند صنایع سبک، صنایع پتروشیمی، صنایع الکترومکانیکی، صنعت خودرو، صنعت انرژی، صنایع نظامی و صنعت ساخت و ساز استفاده کرد.

روش های پردازش مواد پلی اورتان

پلی اورتان RIM معمولا به RIM، RRIM (رینگ تزریقی با واکنش تقویت شده)، SRIM، MC-RIM، GRIM و RIRIM (رینگ تزریقی چرخشی) اشاره دارد.

RIM به فرآیند مواد غیر مسلح معمولی اشاره دارد. RRIM عمدتاً به مواد یا فرآیندهایی اشاره دارد که با واکنش دادن الیاف نسبتاً کوتاه یا سایر مواد تقویت کننده مخلوط با مواد واکنش تهیه می شوند. SRIM به الیاف بلند پیوسته گفته می شود که از قبل در حفره قرار می گیرند و سپس از طریق پدهای فیبر به داخل حفره تزریق می شوند. ماده یا فرآیندی که پس از عبور از آن واکنش نشان می دهد. MC-RIM به قالب گیری تزریقی واکنش چند جزئی اشاره دارد که به آن "ریم تزریق چند مرحله ای" نیز می گویند، یعنی مواد پوست و قسمت های مرکزی به طور متوالی به داخل حفره تزریق می شوند. GRIM به قطعات جدار نازک و توخالی اطلاق می شود. این فرآیند می تواند حدود 40 درصد از مواد خام را ذخیره کند. RIRM را قالب گیری تزریقی واکنش چرخشی می گویند. ویژگی این فناوری این است که محدودیتی در ویسکوزیته مواد وجود ندارد. دو روش تزریق وجود دارد: یکی روش اختلاط تزریق چرخشی با یک سوراخ کوچک به عنوان پورت تزریق، و دیگری روش اختلاط جت چرخشی با شکاف به عنوان پورت تزریق است.